Лев Лисицтің Петропавлдағы балалық шағы және отбасы жады

1941 жылғы тамыздың соңында Лев Лисицтің отбасы майдан маңындағы Беларусьтен Петропавлға келді. Әкесі әскерде қалды; анасы Хая кішкентай балаларымен және туыс әйелмен бірге шығысқа жол тартты. Кейін Лев отбасы тарихын өзінің естеліктері мен анасының, тәтесінің және бауырының әңгімелеріне сүйеніп жазды. Оның мәтіні «Мишпоха» журналының кітапханасында жарияланған. 1

Эвакуациядағы балалық шақ

Петропавлда отбасы шағын бөлмеге орналастырылды. Хая аспаз болып жұмыс істеді, балалар балабақшаға барды. Лев әсіресе балабақша директоры Минзальда Абзальдиновнаны есте сақтаған. Оның естелігі бойынша, директор эвакуацияланған балалардың тамақтануына қамқор болған. Сол ғимаратта Ленинградтан эвакуацияланған отбасының жоғары сыныпта оқитын баласы тұрған; ол Левке оқуды үйреткен. 1

Әкесінің хаттары майданнан келіп тұрды. 1943 жылдың көктемінде отбасы Иосиф Лисицтің қаза тапқаны туралы хабар алды. Ұлы хаттардың мазмұнын да, кезекті хаттың орнына ресми хабар келген сәтті де жадында сақтаған. 1

Көшулерден аман қалған бұйым

Лев бала кезінде отбасы нанының бір бөлігін әскери тұтқынға беріп, күміс деп ойлаған қасыққа айырбастағанын еске алды. Қасық болаттан жасалған болып шықты және отбасында қалды. Автордың айтуынша, кейін ол Израильдің Ашдод қаласындағы ұлына жеткен. Осы шағын бұйым естелікте соғыс кезіндегі Петропавлды келесі ұрпақтың Израильдегі өмірімен байланыстырады. 1

1948 жылы отбасы Қазақстаннан кетіп, Беларуське оралды. Лев Лисиц өз куәлігінде эвакуацияға барған жолын, Петропавл тұрғындарының көмегін, мектеп күндерін және әкесі туралы жадын баяндайды. 1 2